O rasie

CHARAKTER I USPOSOBIENIE
Olbrzym to najspokojniejszy pies z całej rodziny sznaucerów. Odznacza się wprawdzie dużym temperamentem, ale jest zrównoważony. Choć ma silny charakter, cechuje go duża wrażliwość - dlatego potrzebuje opiekuna, który go sobie podporządkuje, ale nie będzie stosował wobec niego zbyt rygorystycznych metod. Wymaga też bliskiej więzi z rodziną, nie nadaje się do trzymania w kojcu. Jest psem jednego pana, którego obdarza największym zaufaniem. Sznaucer olbrzym to doskonały pies dla rodziny z dziećmi. Opiekuńczy i cierpliwy, znajduje z maluchami wspólny język. Jest znakomitym stróżem i obrońcą, budzi respekt już samym wyglądem. Nie atakuje bez powodu, ale nieprawidłowo wychowany i szkolony może stać się nieznośny, a nawet niebezpieczny dla otoczenia. Olbrzym rzadko wdaje się w psie awantury. Zwykle pobłażliwie traktuje małe czworonogi, jednak zaczepiony przez dużego psa nie pozostanie obojętny. Jest aktywny i wytrzymały, wymaga dużo ruchu. Nie znosi bezczynności, chętnie aportuje, pływa i biega przy rowerze (pamiętajmy jednak, że taki trening można rozpocząć dopiero z dorosłym psem).
UMIEJĘTNOŚCI
Duża odwaga, siła i wytrzymałość sprawiły, że pierwotnie psy tej rasy wykorzystywano do stróżowania i pilnowania stad. Sprawdzały się także jako psy służbowe w policji i wojsku. Dziś także są wykorzystywane do pracy, np. do wyszukiwania ładunków wybuchowych czy jako ratownicy. Jednak ich główną rolą jest towarzyszenie rodzinie. Nadają się do wszechstronnego szkolenia, zarówno w zakresie podstawowego posłuszeństwa (PT), do pracy węchowej (np. PTT - pies towarzysząco- tropiący), jak i do szkolenia IPO (pies obronny). Doskonale radzą sobie w psich sportach: obedience, agility, flyballu czy canicrossie.
SZKOLENIE
Sznaucer olbrzym to pies bardzo inteligentny i pojętny. Jest ciekawy świata i samodzielny. Uczy się szybko, ale monotonne ćwiczenia go nudzą, dlatego trzeba stawiać przed nim nowe wyzwania. W wypadku sznaucerów nie sprawdzą się rutynowe metody. Szkolenie powinno być dla nich zabawą i opierać się wyłącznie na nagrodach. Olbrzym jest ponadto wrażliwy na ton głosu - często wystarczy dobre słowo, by skłonić go do współpracy. Naukę należy rozpocząć już z 3-4 miesięcznym szczeniakiem.
ZDROWIE
Olbrzym jest odporny i rzadko choruje, ale ma skłonności do dysplazji (do uprawnień hodowlanych wymagane jest prześwietlenie stawów biodrowych z wynikiem A - stawy biodrowe prawidłowe lub B - stawy biodrowe prawie normalne). Może zdarzyć się także skręt i rozszerzenie żołądka, a w starszym wieku choroby nowotworowe. Starannej pielęgnacji wymagają uszy.
ŻYWIENIE
Większość przedstawicieli tej rasy ma dobry apetyt i nie jest wybredna. Najwygodniej jest stosować gotowe karmy renomowanych firm przeznaczone dla psów dużych ras (z dodatkiem glukozaminy i chondroityny). Dzienną porcję najlepiej podzielić na 2-3 posiłki.
DLA JAKIEGO PANA
Odpowiedni przyjaciel dla aktywnych ludzi, młodych i w średnim wieku. Właściciel powinien być stanowczy, konsekwentny i cierpliwy, ale nie musi mieć doświadczenia w wychowywaniu psów.

Jolanta Tarułka - "Mój Pies" 10/2005